Dnia 16 grudnia 2025 roku uczennice z klasy 5 technikum hotelarstwa z Zespołu Szkół Zawodowych w Bogatyni brały udział w spotkaniu czytelniczym  z dziećmi  z   Przedszkola nr 5 w Bogatyni. Wydarzenie zostało zorganizowane w ramach działań promujących czytelnictwo oraz rozwijanie zainteresowań książką już od najmłodszych lat.                                  

Dzieci z dużym zainteresowaniem słuchały czytanych opowiadań „Opowiastki. Dobranoc zajączku” Agnieszki Frączak, aktywnie uczestniczyły w rozmowach na temat bohaterów oraz wydarzeń. Spotkanie przebiegło w radosnej i przyjaznej atmosferze, sprzyjającej rozwijaniu wyobraźni i wrażliwości najmłodszych.

Dnia 16 grudnia 2025 roku w Zespole Szkół Zawodowych w Bogatyni odbył się szkolny konkurs recytatorski. Organizatorem wydarzenia była biblioteka szkolna we współpracy z nauczycielami języka polskiego. Celem konkursu było rozwijanie kultury żywego słowa, pogłębianie wrażliwości literackiej młodzieży oraz doskonalenie umiejętności wystąpień publicznych.

W konkursie wzięli udział uczniowie technikum i szkoły branżowej, którzy zaprezentowali utwory poetyckie oraz poezję śpiewaną. Repertuar obejmował teksty m.in.  Wisławy Szymborskiej, Kazimierza Przerwy – Tetmajera, Ludwika Jerzego Kerna, Juliusza Słowackiego, Adama Mickiewicza, Adama Asnyka, Władysława Broniewskiego, Marka Grechuty oraz Ryszarda Riedla. Uczestnicy wykazali się dojrzałą interpretacją utworów oraz wysokim poziomem przygotowania.

Występy oceniane były przez jury składające się z nauczycieli przedmiotów humanistycznych. Podczas oceny brano pod uwagę interpretację tekstu, dykcję, poprawność językową, intonację oraz ogólny wyraz artystyczny prezentacji.

Karolina Stępień – uczennica klasy 4TH – proponuje wiersze, w których dzieli się swą
głęboką wrażliwością. Świadoma możliwości języka doskonale radzi sobie z metaforą.

„Słoneczny duch w mroku ziemskich idei”
Stąpam po ziemi, jak każdy poddany
Ziemskim ideom, zmuszony do naprawy
Zabliźnić rany, po tylu nieszczęściach
Nie jest tak łatwo, gdy nie ma się wzięcia
Nikt Ci nie kazał zły duchu tu przybywać
Kazać nastolatkom cierpieć, po izolacji wymiękać
Bo ja nie mam sił już, dostosować swoich uczuć
Więzić ich w ciele i samej sobie współczuć

Nikt Ci nie kazał zły duchu tu przybywać
Zamykać nastolatków w klatce, jak jakieś zwierzęta
Po czym po roku wpuścić ich w głąb świata
Pozwolić trudom ulecieć jak dusza denata
Zamordowanego podobnie, jak ich psychika
Po tym, jak przybyłeś i zrobiłeś z nich dzika

Kiedy zły duchu już przybyłeś,
Zmieniłeś mą promienistą duszę
W twardą stal, nie do pokonania
Mimo tego, że otwieram się każdego lata
Nie przebywam wtedy wśród ludzi,
Z którymi nie mam już odwagi nawiązać kontaktu,
Bo zamknąłeś mi usta kluczem i skazałeś
Na poszukiwania iskierki owiniętej
Bluszczem...

Ta iskierka to taka wewnętrzna nadzieja,
Że znajdę osobę, która pomoże mi być
Prawdziwym, słonecznym duchem, wśród mrocznych idei,
A nie udającym szczęśliwego w bieli.